Þetta eru kort sem henta við ýmis tækifæri. Á kortunum eru áprentuð ljóð sem Jóhanna Halldórsdóttir hefur samið. Hægt er að velja úr fimm ljóðum og eru þau eftirfarandi:
Söknuður Ég velti því fyrir mér Hvort einnig þú eigir hljóðar stundir - stundir þegar gleymdar minningar sækja að þér ég velti því fyrir mér hvort þú hugsir til mín- ég vona það því góðu stundirnar sem við áttum saman voru í raun dásamlegar og ég gleymi þér aldrei Ef engill... Ef engillinn sæti á öxlinni þinni og hvíslaði, myndirðu heyra? Ef engillinn blakaði vængjunum sínum um hjartað þitt, myndirðu finna? Ef engillinn kyssti augnlokin þín og kitlaði, myndirðu sjá? Ef engillinn syngi þér hamingjuljóð svo angurvært, myndirðu brosa? Um sumarmál Látum hugann reika um ljúfar sumarnætur, lifum fyrir daginn, lifum þessa stund. Áfram líður tíminn, - gefðu að því gætur að geyma þessa perlu, geyma okkar fund. Líttu þar á himni Íslandsbláa eldinn engin dýrð í heimi jafnast á við þá, er töfrafingrum skaparinn skreytir jarðarfeldinn, skrúði klæðast fjallatindar, - líka blómin smá. Í landsins æðum dunar sá dásamlegi sláttur, í draumi þekkja má hinn aldagamla nið. Um sumarnætur slíkar kraumar kynngimáttur við kátan lækjarniðinn eða heiðarinnar frið. Áfram líður tíminn, - gefðu að því gætur. Geymdu þínar perlur og óskadraumalönd. Eftir snjóavetur heilsa alltaf sumarnætur, með ástarinnar krafta og hlýja töfrahönd. Stundum eitt andartak eitt líf stundum mæta augu augum í einingu orðalaust stundum strjúka litlar hendur um vanga hlæjandi stundum yljar sólin þér í grasinu meðan lækurinn skríkir stundum vaknar þú við fuglasöng í kyrrðinni nýtur þess stundum finnum við streymandi kærleika um líkamann, hugann, sálina stundum væri þér sama þó þú ættir bara þau andartökin líf í lífinu
Handan regnbogans Frá himnum svífa herskarar í nótt og hugga þá sem gráta ofurhljótt. þau sýna okkur veröld þá sem var og vísa áfram veg til framtíðar. Við eigum þarna engla þú og ég sem áttu sporin ljúf um æviveg. SEm traustast ófu öll sín tryggðarbönd og trúföst alltaf réttu hjálparhönd. Í draumum okkar staldra þau um stund og styrkja þannig von um endurfund. Frá brjóstum sindrar gullmolanna glit og glæðir allan regnbogann með lit. Er dagur rennur dögg er aftur ný og dögun eilífðar er mjúk og hlý. Í fangi sínu hefur frelsarinn nú fólkið okkar, - líka himininn. Svo demöntum er dreift um æviskeið og dásamleg er farin litrík leið. Frá himnum svífa herskarar í nótt og hugga þá sem gráta ofurhljótt.
